یک زندگی مثل همیشه. یک شکوت آشنا. یک واژه ی آشنا تر «برو گمشو».
گریه های تکراری. آدم های قدیمی. نگاه های نو.
اما عزیزم تو بُتی،اگر چه شكسته. اما يادم نمي رود.
بزرگ بودن هاي هميشگي. از خود گذشتن هاي نا به جا. احترام هاي خالي.
يك زندگي مثل هميشه. تحليل ها هميشگي تر. كودكي نا پايان.
لذت هاي كور. خداحافظي هاي نيمه. آدم هاي دور.
نگاه هاي خوشمزه. خاطره هاي كيري. رها. سياه سفيد. رنگي. تهي. يا شايد يخ زده.
اما عزيزم تو بُتي، اگرچه شكسته. اما يادم نمي رود.
آغوش هاي خالي مانده. خالي هاي گرم. سرد. وِلَرم.
اسم هاي آشنا. نقطه هاي سرخط. جمله هاي بي نقطه.
دارم همانجايي مي روم كه موج مي زند. خروشان است. نم مي زند. خيس نمي كند اما.
ايم منم شايد. خطاب تو شايد. يا شايد هاست به من.
بازگشت نيست. گم نشده بودم. مخفي هم نبودم.
اين شايد خطاب توست عزيزم به من «برو گمشو».
اما عزيزم يادم نمي رود. تو بُتي اگرچه شكسته.
پنجره هاي باز. بادهاي تند. آرام. ملايم.
بوي دود. آتش سيگار. رنگ شراب.
نه! مطمئن باش عزيزم.
سرخوردگي مثل هميشه. مثل زندگي. سكوت هاي آشنا. با اشك هايي كه نمي بارند.
پدرهايي كه كودك مي شوند. كودك هايي كه پدر مي شوند.
پدرهايي كه استفا مي دهند. اشك هايي كه نمي چگند. از چشمان من.
سوال هايي كه تازه نيستند. خنده هاي گريه دار.
ديدار درد دار. درد ديدار دار.
چشمهايي كه هنوز سرجايشان هستند. ياد عشقي كه هنوز دود دارد.
اما عزيزم تو نمي داني. كه هنوز بُتي اگرچه شكسته.
هوا. سبز. زرد. چادر رنگي. قرمز. آبي. بنفش.
نارنجي.
ترافيك. سرمايي كه به استخوانم مي زند. چارد سياه. مرداني كه با زنانشان لاس مي زنند.
ساعت هفت و نيم. هفده و نيم. بيست و هفت و نيم. يك ميليون و هفت و نيم.
خستگي شب. دلمردگي روز. آب بازي بي حد و مرز.
گونه هاي گل انداخته. سري كه روي سينه اي آرام است.
تي شرت قرمز. تاپ مشكي.
عزيزم انگار كسي اين طرف ها عصباني است.
بور. زرد. خوشگل. عشق هاي فراموش شده. قلب هاي شني مدفون شده.
شكستن مرزها. "نه" هايي كه دير گفته مي شوند. قسمت كردن محبت هاي نا به جا.
اما عزيزم من هنوز همانجايم. توي آغوش تو. اگر چه ديگر توان ندارم در آغوشت باشم.
اما عزيزم اگر چشمانت براي حضور و غيابم غايب زد. من انجا بودم. پشت سر تو.
اما عزيزم نمي دانم چرا اكنون انتخاب شد براي گفتن.
اما عزيزم چرا لايق هستم هنوز براي حرفهاي تو.
اما عزيزم تو هنوز بُتي، اگرچه شكسته ...

 

 پ.و. این من نیستم. "من" خطابم نکنین ...!

 

 

 

میشه یکی به من بگه اینجا چه خبره؟

 

 

 

 

 

 

 

 

 

با اون همه آینه کاری های کوچیک و بزرگ و اونهمه ادمهایی که خم و راست می شن و نگاههایی که به هم گره می خورن و من مثل همیشه یک گوشه نشستم!

چقدر اینجا قشنگه!

حیف که اینقدر بوی جوراب می ده!

«عکس گرفتن ممنوع، گناه کردن آزاد»

آدم چه تابلوهایی می بینه اینجا!

چقدر آینه کاری اینجاست با اون همه ظرافت که نورای کوچولو رو روی صورتت می ندازه و یک خادم که مدام دنبال آدمها می دوئه: «عکس نگیر آقا، عکس نگیر ...»

و همه یواشکی عکس می گیرن!

گناه کردن ممنوع و همه گناه می کنن!

نگاه کردن ممنوع و همه خیره می شن!

عاشق شدن ممنوع ... اما من عاشق نشدم!

خر شدم!!

 

 

 

هنگامي كه مهربانانه به زمين نزول كردي و بوسه بر پيشاني ام زدي و از آغوشت بر زمين نهادي ام، قول دادي كه دردهايم را نخواهم فهميد، دردهايم را هيچ كسي نخواهد فهميد. اهل جهنم نمي فهمند و اهل بهشت نمي فهمند، خدا پرست نمي فهمد و شيطان پرست نمي فهمد.
وفا كردي كه جهنمي نيستم و قول ندادي كه بهشتي ام!
و وفا كردي كه رهنمونم باشي از آسمان
مقدسم كردي همانند خودت و شيطاني ام كردي مثل انسان
شدم پيامبر راستگوي، هرزه گوي دروغگو، خيالباف بي پيام و پيام آور روشنايي از دروازه جهنم.
و گفتي نهراسم از آنكه به من مي بندند چهره هاي حيواني و نه هراسم از اينكه مي بندند نماد هاي تحقير و غرور نكنم اگر بستند به من نماد هاي عظمت
هيچ كسي در نمي يابد كه آنچه من هستم چيست.
و من نه ستاره ي پنج پر ام و نه عدد حيوان و نه سر ديو و نه صليب بر عكس و شكسته و نه خيال ديگران

سلام
من رها هستم؛ شیطان مقدس

ویرانه ی من
نامه ی تو
چرندیات گذشته

هاست - هاستینگ - ثبت دومین - بر روی سرورهای بسیار قدرتمند لینوکس و ویندوز