پیامبری در کوچه ها قدم می زد، جلوی مغازه ای ایستاد و سیگار خرید.
پیامبری که سیگار می کشید، به میخانه رسید و برای خودش از مرغوب ترین شراب خرید.
پیامبری که سیگار می کشید و شراب می خورد به راه افتاد و در راه دختر زیبا رویی دید و مدتی به او چشم دوخت، بوسه ای از او گرفت و به راهش ادامه داد.
پیامبری که سیگار می کشید و شراب می خورد و دختران را می بوسید به جایی رسید و روی دیوار خواند : «ورود پیامبران مساوی مرگشان» و ترسید و فرار کرد.
پیامبری که سیگار می کشید و شراب می خورد و دختران را می بوسید و فرار می کرد، به کیف پولی روی زمین رسید، مدتی به آن نگاه کرد، این پا و آن پا کرد، کیف را برداشت، باز سرجایش گذاشت و رفت.
پیامبری که سیگار می کشید و شراب می خورد و دختران را می بوسید و فرار می کرد و کیف پول را بر نمی داشت، خسته از یک روز پیاده روی به خانه اش رسید. در را باز کرد. روی مبل خانه لم داد و به تماشای یک فیلم نیمه برهنه نشست.
پیامبری که سیگار می کشید و شراب می خورد و دختران را می بوسید و فرار می کرد و کیف پول را بر نمی داشت و فیل های برهنگی نگاه می کرد، گرسنه شد، چیزی خورد و در اوج خستگی به خواب رفت.
پیامبری که آدم بود، روزمرگی می کرد، می خورد و می نوشید، وسوسه می شد، مجذوب می شد، می ترسید، سرخوشی می کرد، یک پیامبر بود چون هنگام خواب به خدا گفت: «خدایا به خاطر رسالتی (1) که بر دوش من گذاشته ای از تو سپاسگذارم»
و خدا در حالی که لبخند می زد او را در آغوش کشید و او به خواب رفت.

(1): زندگی

و می آیم با آواهایی که کتاب خدا را برایم می خوانند، کتابی که رودها در آن جاری است و درخت برپاست و خورشید درخشنده و کوهها سرافراز و آدم ها ... زنده ...